روش تشخیصی سونوگرافی

سونوگرافی یک فناوری پیشرفته پزشکی است که با جهت‌گیری خوب، یک روش تشخیصی رایج توسط پزشکان بوده است. سونوگرافی به روش نوع A (اسیلوسکوپی)، روش نوع B (تصویربرداری)، روش نوع M (اکوکاردیوگرافی)، روش نوع فن (اکوکاردیوگرافی دو بعدی)، روش اولتراسونیک داپلر و غیره تقسیم می‌شود. در واقع، روش نوع B به سه دسته تقسیم می‌شود: جاروی خطی، جاروی فن و جاروی قوسی، یعنی روش نوع فن باید در روش نوع B گنجانده شود.

یک روش تایپی

روش نوع A بیشتر برای تعیین وجود ضایعات غیرطبیعی از روی دامنه، تعداد امواج و توالی امواج روی اسیلوسکوپ استفاده می‌شود. این روش در تشخیص هماتوم مغزی، تومورهای مغزی، کیست‌ها، ادم سینه و تورم شکم، اوایل بارداری، مول هیداتیفرم و سایر موارد قابل اعتمادتر است.

روش نوع B

روش نوع B رایج‌ترین روش مورد استفاده است و می‌تواند الگوهای مقطعی متنوعی از اندام‌های داخلی انسان را به دست آورد، که در تشخیص مغز، کره چشم (مثلاً جداشدگی شبکیه) و حدقه چشم، تیروئید، کبد (مانند تشخیص سرطان کوچک کبد با قطر کمتر از ۱.۵ سانتی‌متر)، کیسه صفرا و مجاری صفراوی، پانکراس، طحال، زنان و زایمان، زنان و زایمان، ارولوژی (کلیه، مثانه، پروستات، کیسه بیضه)، شناسایی توده‌های شکمی، بیماری‌های عروق خونی بزرگ داخل شکمی (مانند آنوریسم آئورت شکمی، ترومبوز ورید اجوف تحتانی)، بیماری‌های عروق خونی بزرگ گردن و اندام‌ها بسیار مؤثر بوده است. تصاویر بصری و واضح هستند و تشخیص ضایعات کوچکتر را آسان می‌کنند. اطلاعات بیشتر در مورددستگاه سونوگرافی

روش نوع M

روش نوع M برای ثبت منحنی تغییر فاصله اکو بین آن و دیواره قفسه سینه (پروب) با توجه به فعالیت‌های قلب و سایر ساختارهای بدن است. و از این نمودار منحنی، دیواره قلب، دیواره بین بطنی، حفره قلب، دریچه و سایر ویژگی‌ها را می‌توان به وضوح تشخیص داد. ثبت‌های نمایش نقشه صدای قلب و نوار قلب اغلب به طور همزمان برای تشخیص انواع بیماری‌های قلبی اضافه می‌شوند. برای بیماری‌های خاص، مانند میکسوم دهلیزی، این روش از میزان انطباق بسیار بالایی برخوردار است.