تفاوت بین سونوگرافی B کلیه و سونوگرافی رنگی برای استفاده در دامپزشکی

علاوه بر اطلاعات آناتومیکی دوبعدی که توسط سونوگرافی سیاه و سفید به دست می‌آید، بیماران می‌توانند از فناوری تصویربرداری جریان خون داپلر رنگی نیز در سونوگرافی رنگی استفاده کنند تا توزیع پر شدن سیگنال جریان خون شریان کلیوی، شریان کلیوی اصلی، شریان سگمنتال، شریان بین لوبی و شریان قوسی کلیه را درک کنند.
اگر جریان خون رسانی به یک کلیه در طول معاینه به طور قابل توجهی کاهش یابد یا حتی در کل کلیه از بین برود، می‌توان تشخیص داد که کلیه دچار آمبولی شریان کلیوی شده است. از فناوری داپلر رنگی می‌توان برای تعیین اینکه کدام شریان کلیوی آمبولیزه شده است استفاده کرد و حتی می‌توان درجه و محل آمبولی عروقی را تعیین کرد و کلینیک را برای اتخاذ برنامه‌ها و اقدامات درمانی صحیح و مؤثر راهنمایی کرد.

سونوگرافی معمولی سیاه و سفید B فقط می‌تواند اطلاعات آناتومیکی دوبعدی مانند اندازه طبیعی کلیه، وجود تجمع آب، وجود فضای غیرطبیعی، وجود سنگ و ضخامت طبیعی قشر کلیه را به دست آورد، اما نمی‌تواند ترومبوز شریان کلیوی را تشخیص دهد و در نتیجه تشخیص از دست می‌رود.

سونوگرافی B کلیه می‌تواند بررسی کند که آیا کلیه فضا اشغال کرده است یا خیر. ضایعات فضاگیر شامل ضایعات خوش‌خیم و ضایعات بدخیم هستند. شایع‌ترین ضایعه بدخیم، کارسینوم سلول شفاف با اکوی کم و ندول‌های توده‌مانند روی کلیه است. هامارتوم‌ها با توده‌های اکوی قوی با مرزهای مشخص مشخص می‌شوند، بنابراین لازم است بر اساس اکوهای مختلف، خوش‌خیم یا بدخیم بودن ضایعات فضاگیر کلیوی قضاوت شود. همچنین می‌توان از آن برای تعیین وجود سنگ در کلیه استفاده کرد. تصاویر سونوگرافی بسته به محل سنگ‌های حالب متفاوت است. اگر در کلیه باشند، ممکن است هیدرونفروز وجود نداشته باشد. سنگ‌های حالب دردناک هستند و ظاهری شبیه هیدرونفروز در حالب و لگنچه کلیه بالای سنگ‌ها وجود دارد که می‌تواند محل انسداد را تعیین کند.